Cuanto Cuesta

Archive for the ‘Belize’ Category

Happy Cappy

maandag, mei 21st, 2007

Belize, daar zitten we nu…Alweer witte stranden, alweer palmbomen, alweer rum-cola bij zonsondergang….. Het is even doorbijten zo’n wereldreis, maar we doen ons best ;-)

We zaten op Utila, lekker duiken, lekker eten, lekker zwemmen, toen we een duits koppel ontmoetten die naar Belize wilden zeilen. Ze hadden nog 2 mensen nodig en of wij misschien geinteresseerd waren. Wat een vraag. Zij hadden contact gehad met een kapitein die voor een paar dollar wel naar Belize wilde zeilen met ons. Woensdag om 1800 uur vertrokken we met een 55 ft. zeiljacht van Honduras de zonsondergang tegemoet met aan boord, naast ons twee, Alex und Anke, Laura (de kok) en Hank Taylor Mc Laughlin, de kapitein. Al gauw bleek onze kapitein een uitmuntend verhalenverteller en zo zeilden we al cuba libre drinkend de maanloze nacht en de caribische zee in.

’s Morgens werden we wakker met een uitzicht dat nog het meest lijkt op wat ik me voorstel van de south pacific. Midden in de oceaan 3 kleine eilandjes met hagelwit poedersuikerstrand, een paar palmbomen, omzoomd door een enorm koraalrif, met alleen een paar rieten hutjes op de kant. Eén van die hutjes bleek een duik-resort te zijn en zo kwam het dat onze duik nummer 7 en 8 al meteen op één van de mooiste koraalriffen van de wereld plaatsvonden (Aldus Alex, die al 80 duiken over de hele wereld verspreid heeft gemaakt en die we voor de gelegenheid dus maar geloven…)

Onze Kapitein had volgens zijn verhalen al vele levens geleid (Geheim Agent bij de US Airforce, roadie bij de Rolling Stones, Diepzeeduiker zonder perslucht, Volunteer bij de CIA in welke hoedanigheid hij de Al Qaida-cel in Guatemala zou hebben opgerold, Smokkelaar voor de Siciliaanse Mafia, Speedreader, (Zonder gekheid, dit zijn slechts een paar van de dingen die hij vertelde en zelf ook nog geloofde!) en KOK, hetgeen wij proefondervindelijk kunnen beamen als een verhaal wat heel goed waar zou kunnen zijn.

De volgende dag zijn we naar Belize gezeild, waar we voor anker zijn gegaan voor Placencia Peninsula en onze laatste nacht aan boord hebben gevierd met een heerlijk feestmaal van onze eerder die dag zelfgevangen Kingfish, een paar glazen rum, een paar mooie verhalen van Captain Hank én het geheim van zijn schizovrolijkheid. Na het eten toverde hij een klein hasjpijpje tevoorschijn en een beetje wiet, nam een paar trekjes, ging achterover zitten en lachte in zichzelf: “Wooooh, now I’m a Happy Cappy!”

Ondertussen zitten we een hotel hier, samen met het duitse koppel, want we kunnen het erg goed vinden. Ze reizen net als wij als veredelde backpackers. Wel een rugzak met je hele hebben en houden, maar ook een portemonnee vol dollars en liever wat extra betalen voor een goede maaltijd en een hotelkamer met je eigen pleepot. En Alex is iemand waarvan ik moet toegeven dat we met triviant minstens gelijk zouden spelen, dus we hebben heerlijke discussies over literatuur en politiek, gaan lekker samen uit eten en duiken en zij vliegen volgend weekend terug naar huis na 8 maanden reizen en wij gaan morgen weer terug naar Honduras.

Vandaag Nienke haar verjaardag, met taart en kadootjes en heel veel mailtjes en berichtjes. Fijn dat jullie allemaal aan ons denken, wij ook aan jullie.

Groeten Jorisjan