Cuanto Cuesta

Patagonië

donderdag, 13 december 2007 om 23:19

Kilometers maken, dat is het motto van de laatste twee weken. Reizen betekent beweging, je verplaatsen van A naar B en in Chili liggen A en B erg ver uit elkaar. Nou zijn er verschillende manieren om je te verplaatsen en we hebben een aantal middelen gebruikt. Ons vorige bericht was uit Valparaiso. Van daaruit hebben we een bus genomen, dwars door het Lake District, meer dan 1000 km. naar beneden naar Puerto Montt. Onderweg hadden we bedacht dat we wel eens met de boot verder zouden kunnen reizen naar beneden. In Puerto Montt kwamen we zaterdag aan en hebben we meteen twee bedden voor die maandg op de Navimag gereserveerd. De Navimag (www.navimag.com) is een vrachtschip dat zich naast het vervoeren van vracht naar het diepe zuiden van Patagonië heeft toegelegd op het meenemen van reizigers die ook die kant op willen en niet 3 dagen in de bus willen zitten. Maar daarover zodadelijk meer. Omdat we nog anderhalve dag over hadden voor de boot vertrok en Puerto Montt ongeveer net zo mooi is als het uitzicht in de metro van Parijs, hebben we meteen een bus verder genomen naar Castro op het bijzondere eiland Chiloé. Op dit eiland staan een stel bijzondere kerken en ze verkopen lekkere vis, maar voor de rest hebben we geen flauw idee wat je in godsnaam daar te zoeken hebt en waarom het zo hoog aangeslagen staat in de reisgidsen… Maar Nienke vond het zo leuk dat ze maandags, toen de boot een dag vertraging bleek te hebben er nog even een busreis van 7 uur tegenaan gooide om nog een keer terug te gaan naar dit prachtige dorp. (Okee, en ze had haar peruaanse bijna-alpacawollen sjaal laten liggen, die door dit busritje ineens 16 dollar en daarmee 2x duurder werd). Maar Dinsdagochtend mochten we aan boord en samen met zo’n 200 anderen begonnen we aan een 4 daagse reis dwars door de fjorden en kanalen van Patagonië en over de pacifische oceaan.

Wij hadden twee kooien onder in het ruim (volgens de omschrijving, maar bij nadere inspectie waren ze beter dan de duurdere prive-hutten) en het kan niet anders gezegd worden dan dat de bemanning erg z’n best deed om ons te vermaken. Naast 3 goede maaltijden per dag werden er voortdurend lezingen gehouden, films vertoond, muziek gespeeld en zelf een heuse bingo-avond georganiseerd. Het weer was wisselend en het ene moment hadden we prachtig uitzicht op de omgeving, op de bergen met sneeuw en de woeste eilanden en het andere moment was het zicht beperkt tot een paar meter zee om ons heen. Maar we hebben ons prima vermaakt aan boord, mede door onze medereizigers. Zo waren we in Castro al Jolinde (een oude bekende) en Fokke tegengekomen en op de boot hebben we gezellig geborreld, domino gespeeld en gekletst. De boot bracht ons op vrijdagmorgen vroeg in koud en winderig Puerto Natales. Het was maar goed dat we een kaart hadden die het tegendeel bewees anders waren we er zeker van geweest dat dit reeds het eind van de wereld was…

Hier was eerst Sinterklaas aan de beurt. Hadden we op de boot al een beetje 5 december mogen vieren in de vorm van de nederlandse Sándor die twee kilo snoepgoed had meegesjouwd en de hele boot van een sinterklaasgevoel voorzag. Het zou me niets verbazen als het volgend jaar in Chili een hit wordt die klaas! Maar wij vierden het aloud familiefeest via skype, webcam en e-mail. Zowel in Nederland als in Z-Amerika was enorm hard gewerkt om 10.000 fysieke kilometers weg te werken en een heus familiegevoel te creëren. Zo was er voor Jorisjan een website gemaakt met wikipedia/cuantocuesta-weetjes, kreeg Nienke digitaal de nieuwste CD van Anouk en werden er over en weer powerpoint-presentaties met kado’s uitgewisseld. Erg geslaagd allemaal!

Vanuit Puerto Natales kun je het nationaal park Torres del Paine bezoeken en na het inwinnen van wat informatie besloten we een tent, slaapzakken en matjes te huren,voor 4 dagen eten in te kopen en met de rugzak op zelf het park te gaan verkennen. In de bus er naar toe zaten Jolinde en Fokke met hetzelfde plan en zo belandden we met z’n vieren op de eerste camping van het park. Diezelfde dag nog 7 uur op en neer gelopen naar een uitzichtpunt onderaan de Torres del Paine, de rotsformatie waar het park naar is genoemd, en terug. ’s Avonds een kampvuurtje gemaakt en genoten van onze kant-en-klaar-pasta-maaltijd. Dag 2 alles ingepakt en wederom zo’n 7 uur gelopen naar de tweede overnachtingsplek. Het laatste stuk van deze wandeling werd spannend gemaakt door enorme windstoten waarbij we ons regelmatig aan een boom moesten vasthouden om niet van onze sokken gebalzen te worden. Geweldig. Verder adembenemende wandeling langs een knetterblauw meer, aan de voet van de Cuernos. Een granietformatie die de hele weg als een machtige hoorn boven ons uitstak. Aangekomen waren we uitgeput en na een heerlijke kant-en-klare-pasta-maaltijd wilden we alleen nog maar slapen. Jammer dat de harde ondergrond en de enorme windstoten ons dat onmogelijk maakten. Ze zeggen dat in het park het weer om de 5 minuten kan veranderen. Dat is vast waar, maar nu even niet. ’s Morgens 2,5 uur gelopen naar een uitzichtpunt boven in de Valle Frances, de wandeling meer dan waard. Langs riviertjes, door oeroud bos, langs een grote gletsjer. Heel indrukwekkend allemaal. Bovenaan moesten we ook weer 2 uur terug, maar terug op de camping hadden Nienke en ik nog energie teveel en hebben we de tent maar weer ingepakt en Jolinde en Fokke gedag gezegd en nog een twee uur gelopen naar een volgende camping. Daar hadden ze zelfs een restaurant en een winkeltje, dus voor we in de regen gingen koken en de tent opzetten hebben we eerst even genoten van een welverdiende warme chocomel/koud biertje (vul zelf maar in wie wat dronk) en zijn daarna heerlijk gaan slapen, wat nu een stuk beter lukte! De laatste dag wilden we, fanatiek als we zijn, nog op en neer lopen naar een gletsjes, uurtje of vijf. Maar de wind, regen en een gevoelstemperaruur van onder nul maakten ons minder fanatiek en we besloten huiswaarts te keren en in bad te gaan.

Zo gezegd zo gedaan en meteen de volgende ochtend, vanmorgen, donderdag, zijn we doorgegaan naar El Calafate, Argentinië, land nummer 15 van de trip. Je raadt het al, in de bus zagen we Jolinde en Fokke weer en zo eindigden we deze dag in hetzelfde hostel en zullen we morgen wel samen de gletsjers hier bezoeken voordat we dan toch echt een andere kant opgaan. Wij gaan de komende dagen door naar Ushaia, wat zelfs volgens de kaart het einde van de wereld is!

Hasta el proximo vez,  Nienke en Jorisjan

11 Responses to “Patagonië”

  1. Johan en Tineke Says:

    Hoi Nienke en Jorisjan. Wat een geweldige ervaringen hebben jullie weer opgedaan. De tijd van de pooltochten ligt hier al weer ver achter ons maar daar hebben juliie twee nu eens zelf van kunnen genieten tijdens deze Chileense hikes. Een bijzonder stukje wereld dat Patagonië. Zijn zeer benieuwd naar de foto’s. Hier is verder alles oké. Tineke gaat morgen naar St. Niek tot zondag en natuurlijk gaat dit reisverslag weer mee. Morgenavond ga ik ook die kant op om wat te gaan klussen in St. Niek bij Bernard en Nico helpen met de aanbouw van hun keuken. Veel plezier verder en tot later. Doei, Johan

  2. Marinus, Annelies & Anouk Says:

    Waarom jullie toch elke keer de boot pakken snap ik niets van, maar Torres del Paine…..gaaf man om daar geweest te zijn! Stond laatst weer een mooi artikel met foto’s over in de Hoogtelijn…. erover lezen is ook leuk…:-( Sinterklaas was inderdaad geweldig, we hebben gebruld van het lachen om de digitale surprises. Dat we dat toch nooit eerder uitgevonden hebben! Ondertussen groeit de buik van Annelies flink door en is de betonnen vloer van onze nieuwe woning inmiddels gelegd. Voor de laatste fotootjes kun je op de Hyves van Annelies terecht!

    Groet
    Marinus

  3. Sanne Says:

    Hoooooi!
    Zo, jullie hebben al heel wat kilometers afgelegd sinds Sinterklaas! (Ik ben nog in de “bijkomende” toestand hahaha). We hebben erg genoten, heel bijzonder om jullie er zo toch bij te hebben :)!
    Mooie verhalen weer op de site, ga zo even de fotootjes bekijken… Hier lekker bijkomen van de drukte, dit weekend huis in kerst gehesen, glimpie glimpie. Verder het eerste ijs gezien vanmorgen bij t randje van de ijssel. Het is hier koud en de zon schijnt hard, heerlijk! Elke avond met Gluhwein in gedachte door het Assendorperplein enzo.
    Groeten!

  4. jaap en paula Says:

    Wat een avonturen weer…het blijft genieten. Een sinterklaasfeest om nooit meer te vergeten, wat is veraf dan toch dichtbij. Hier alles O.K., wel lekker druk op weg naar de kerst, zeker omdat we de 27e vertrekken…en dan ruim 3 weken met jullie mee gaan trekken door Argentinie. we kijken er naar uit, nog maar ruim 10 dagen…Buiten vriest het hier nu 2,7 graden, het ijs ligt op de vijver en we zoeken onze zomerkleren uit voor volgende week. Tot gauw… P&J.

  5. Liesbeth Mensink Says:

    hele fijne feestdagen samen.
    good luck.
    peter en liesbeth.

  6. Franklin Says:

    Hey JJ en Nienke, het gaat gelukkig goed met jullie, alvast fijne kerst en een gezond en gelukkig 2008
    Groeten Franklin

  7. arie en Niesje vd wal Says:

    halo nieke hoe gaat het daar is hetby jullie ook koud daar of is het daar warm by ons heeft de hele week gevroren en kunnen wy weer schaatsen op het ys maar niet zolang want er komt weerzachte lucht aan wy wensen julie heel pretigfeestdagen en gelukkignieuwjaar in 2008 veel sterkte toe daar byjulie werkafzender arie en niesje

  8. Jaap en Paula Says:

    mooie foto’s van chili…

  9. jordy eggengoor Says:

    heej nienke en joris-jan,
    alles goed daar?
    hier gaat het wel goed, met pa en ma en leroy ook wel
    k heb vuurwerk binnen haha
    en heb wel zin in kerst. leroy is nu bij opa en oma slapen.
    het is best wel koud hier.
    maar we kunnen nog niet schaatsen hier.
    hele fijne feestdagen daar, en een gelukkig nieuwjaar

    groetjes jordy

  10. maike Says:

    he lieverds!

    Vanuit het koude, winterse kikkerlandje wens ik jullie hele fijne kerstdagen!
    Maak er wat moois van want hier kan je echt niet in bikini buiten zitten.

    dikke kus
    maike

  11. annie en jan alphen Says:

    Lieve Nienke en Jorisjan

    Allereerst nog vele nieuwsjaarskussen van ons allemaal. Ik heb jullie site weer gevonden. Heb een nieuwe Apple computer die geheel anders werkte dan ik had verwacht. Maar het wend al een beetje. Alles goed bij jullie. Hier in Alphen regent het op dit moment en het is elf graden. Wat een winter he vind je niet. Wij komen net van moeder terug en hadden het natuurlijk over je. Ze is weer heel blij dat julliue haar weer een kaart hadden toegezonden. Ze zei ik heb dur al vulle kregn van Nienke en dat vind ik erg leuk. Wat een lieve meid zegt ze erachteraan. Die complimenten geef ik dan ook graag door. Namens haar bedankt. Jan heeft het erg druk met Kapbrains en ik werk momenteel 3 dagen bij de Gemeente Leiden als secretaresse. Weet je Ronald heeft sinds vrijdag een vast contract gekregen. Franny is lekker aan het studeren, ze gaat heel goed en doet nu extra een studie wiskunde erbij, zodat ze meer kans krijgt om naar de Universiteit te gaan. Met Islay gaat het goed is al weer 4 jaar geweest en gaat naar de lagere school en vindt het erg leuk. Nienke je gelooft het niet maar Ronald is een echte papa voor haar. Het is leuk om te zien. Wij wensen jullie nog een fijne tijd toe en je hoeft nog niet terug te komen want er komt voorlopig nog geen sneeuw. Grapje!!! Liefs en kusjes van ons allemaal.