Cuanto Cuesta

Arequipa

vrijdag, 2 november 2007 om 03:58

Wat went dat geregelde leventje toch weer snel, krap 3 weken aan het werk en ik heb alweer zin in vakantie.

Nee hoor, gekheid, we werken iedere dag met erg veel plezier en het is eigenlijk jammer dat het volgende week alweer mijn laatste week is. We werken alleen wel heel erg hard en met daarnaast 3 x per week spaanse les en zeker 1 vergadering / vrijwilligers-bijeenkomst zijn we blij als we af en toe wat tijd voor onszelf hebben. Was de eerste week nog een beetje de kat uit de boom kijken., vanaf week 2 hadden we duidelijke doelen met een aantal van de kinderen die met name taal/spraakproblemen hebben (ik kan het ze niet kwalijk nemen, want ook wij krijgen dat spaans niet foutloos uit onze bek) en/of een behoorlijk beperkte motoriek. Wij proberen deze 3 kinderen iedere dag minimaal een half uur apart te nemen om diverse oefeningen met ze te doen. Ondertussen houdt dan de ander zich met de rest (slechts 12 stuks) bezig. De andere, peruaanse, vrijwilligers houden zich liever met koken (kost per maaltijd gemiddeld 3 uur met 3 personen), wassen (met 2 man, 3 uur) of andere huishoudelijke taken bezig. Daarnaast is aan Nienke gevraagd of ze zich bezig wil houden met de 6 maanden oude Jazmin, die een boel stimulatie op gehoorgebied en motoriek nodig heeft. Nou denken jullie natuurlijk dat het ouderwets peruaans sexisme is dat ze Nienke voor de baby´s vragen, maar niets is minder waar want de eerste paar uur van iedere werkdag hou ik me bezig met de was. Mocht ik in het begin alleen helpen, nu laten ze zelfs hun persoonlijke was voor me staan (daar trappen we dus niet in), aangezien ze erachter zijn gekomen (met wat europese hulp…) dat een wasmachine niet gewoon een hele grote teil is voor de handwas, dat 14 kg. betekent dat alles er in 1 keer in kan en niet hoe zwaar de machine is, en dat met een beetje systeem én gebruik van de wasmachine op een manier waarop dat bedoeld is het klusje door Tio Joris in een uurtje geklaard is. Dat geeft ons nog net genoeg tijd om wat te drinken, voordat onze eerste klanten thuiskomen.

Na de lunch hebben we dan tijd voor de overige kinderen. Huiswerk begint hier op je vierde. En dan hebben we het niet alleen over kleuren, knippen en plakken, maar 3 bladzijden rekensommen en 2 pagina´s schrijven. Met onze projectjes doen we dan wat oefeningen op de speelplaats op het dak, (tussen de luiers die daar dan hangen te drogen), of we zitten met ze op het kantoor, terwijl we de rest zo tactvol mogelijk verspreiden om hun huiswerk te kunnen doen én hulp te krijgen daarbij én niet afgeleid te worden door de anderen. Ja, ja, het leven van een kleuter in Peru valt niet altijd mee. Gelukkig hebben we al een aantal veranderingen erdoor gekregen, zoals het weghouden van de allerkleinsten uit de ruimte waar ook huiswerk wordt gemaakt en het uitdelen van ieder z´n eigen schrift en kleurtjes en potloden, zodat niet over ieder potlood of gummetje ruzie hoeft  te worden gemaakt. Langzaam maar zeker komen we er wel. Vanaf volgende week hebben we het voor elkaar dat er minder ¨westerse vrijwilligers¨ komen helpen met de was en de strijk. Daar hebben ze zelf ook wel talent voor. In plaats daarvan komen wij dan op de uren dat de kinderen als ongeleide projectielen door de best mooie, maar met 13 kinderen toch beperkte ruimte schieten. Ondertussen proberen we dan duidelijk te maken dat spelen met de kinderen leuk is én nuttig. Iets dat ze wel weten, maar nog niet ten uitvoer brengen.

Voor de rest hebben we weinig tijd om van de stad te genieten. Er loopt een grote rivier 100 meter van ons appartement, maar ik ben er nog niet geweest. ´s Avonds eten we een broodje en hebben we geen puf om uit eten te gaan. En afgelopen zondag zijn we op bezoek geweest bij de school waar we eigenlijk zouden gaan werken. Daar hielden ze en tombola voor een tweede verdieping. Er is namelijk iemand die van duizenden vierkante kilometers zand, stof en puin in de omgeving net de 25 meter wil waar 4 van de 6 lokalen van de school op zijn gebouwd en daar blijkens de rechter ook recht op heeft. De school ligt echt midden in… in niks eigenlijk. Zand, stof en een paar bakstenen huisjes met golfplaten erop. De peruaanse variant van onze Vinex-locatie is een zg. ¨pueblo joven.¨ Als er ruimte nodig is, bouwen ze een paar huisjes op een onbewoon-(de/bare) berghelling, zonder water, elektra, etc. Als ze dat twee jaar volhouden vindt de overheid het bewezen dat het bewoonbaar is en komen er langzaam nuts-voorzieningen. Het is aan particuliere initiatieven om scholen en ander door ons normaal geachte zaken te stichten en te onderhouden. Maar goed, de Tombola was een groot succes, met name door Nienke die met glinsteroogjes niet genoeg kon krijgen van de lootjes en een halve week huishoudgeld er doorheen heeft gejaagd…voor het goede doel. Alles aan kleren e.d. die we wonnen hebben we gehouden voor het weeshuis, het eten e.d. (veel prijzen waren zakken rijst/meel of pasta) hebben we ter plekke uitgedeeld aan wie het nodig had (iedereen had het nodig, dus de keuze was arbitrair, alleen de zeep was olfactorisch te bewijzen.

Tot slot beginnen we ons al echte peruanen te voelen, soms. Er zijn momenten dat we denken te verstaan wat de mannen die het openbaar vervoer regelen (vrij vertaald ¨schreeuwerds¨ genoemd) allemaal roepen, we kijken niet meer op als de armste kinderen in Esprit en Levi´s lopen, want dat maken ze aan de lopende band in het naaiatelier bij ons op de hoek, Als we een film willen kijken kopen we een dvd´tje  voor een dollar en als we een CD van de Beatles kopen kijken we niet raar op als nummers als ¨Hee Joed¨ of  ¨Jesterdee¨ op de achterkant vermeld staan. (Of ze ook op de CD zelf staan is altijd afwachten, maar meestal staat er zelfs meer op, want naast de Beatles wil je natuurlijk ook George Michael op dezelfde CD…)  Ja, ze maken hier alles na, maar zelfs ¨Meed In Chaina¨schrijven ze nog verkeerd!

Nou, ik ga op voor m´n laatste weekje en Nienke doet er nog twee achteraan. Zal best raar zijn om na 8 (ja, 8 alweer) maanden intensief op elkaars lip te hebben gezeten een paar weken op je eigen lip te moeten zitten, maar we zien wel hoe het gaat.

Groeten Jorisjan, ook van Nienke uiteraard.
p.s. Er staan foto´s op van het weeshuis en ons huisje!

14 Responses to “Arequipa”

  1. henk en pascale Says:

    Dit is echt iets voor jullie!
    Als je de foto’s ziet dan smelt je bijna.
    Ben benieuwd hoe het jullie gaat bevallen, apart verder voor 2 weken.
    Zal wel even wennen zijn, maar misschien ook wel even prettig.
    Nienke, wees blij met wat je voor deze kinderen kan betekenen, en erger je niet te veel aan hun ’systeem’
    Joris een goede reis verder!
    Groetjes Pascale en de Boys
    P.s. wat ligt er een mooi kleed op jullie bank!

  2. Anne-Karien Says:

    Oh, wat is het toch gaaf om jullie verhalen te lezen. Ik liep al wel een eind achter zag ik wel, maar ben er nu even voor gaan zitten. Tof!!
    Heel veel plezier nog, geniet er van :-)
    Liefs Anne-Karien

  3. Liesbeth Mensink Says:

    Dag levensgenieters.
    Wat een mooi werk doen jullie.Fantastisch.
    En wat een prachtige fotoreportage.
    Wat gaat Joris nu precies doen?
    Hoor het wel.
    Blijf zo optimistisch en zoals ik elke keer zeg:genieten.
    Hele fijne reis nog samen.
    Groetjes. Liesbeth.

  4. jaap en paula Says:

    Mooie foto’s, prachtige kinderen. Het lijkt ons mooi om daar zo te werken, maar ook raar als je bedenkt hoe het verder gaat als jullie weer weg gaan. Dan komen er weer anderen en daarna vast weer anderen en de kinderen blijven, zoeken relatie en moeten weer loslaten. Toch ongetwijfeld een goede periode ook voor jullie. En wat gaat de tijd snel, 8 maanden al weer. Hier gaat alles z’n eigen gangetje op naar de voorbereidingen voor sint, kerst en oud en nieuw. Ongetwijfeld anders dan vorige jaren, maar ook weer bijzonder. We zullen zorgen dat de digitale verbindingen hun werk doen.
    We hadden even een computerstoring, maar de huis-foto’s komen nu snel. Died heeft deze week de schilderijen opgehangen. Heb het goed de komende week, sterkte met de tijdelijke scheiding, maar dan is het zoet van de hereniging vast ook wel weer goed. Groeten uit ‘t Harde, Jeep en Meep.

  5. Oma Kroes - Nijensteen Says:

    Hallo lieve Nienke en Joris-Jan
    Eindelijk is oma aan het schrijven gegaan. Hoe gaat het met jullie tweetjes, Jullie zijn dacht ik ruim een half jaar weg? of is het nog langer. Ik hoop dat je in ieder geval veel van de wereld gaat zien. Hoe is het daar met het weer? hier is het naar de tijd van het jaar wel aardig, maar ’s avonds wordt het wel kouder, we hebben al een paar nachten vorst gehad, maar het heeft niet hard gevroren. Veel verschillende verjaardagen gehad. Marlon woont met haar vriend al een poosje in Raalte. Imke heeft een kamer in Amsterdam en ook haar vriend. Verder weet ik dat je Pa een mooie schuur aan ‘t bouwen is voor een caravan en de auto. Ik ga zondag naar Ton voor zijn verjaardag en sjors is dinsdag jarig. Joris-jan wanneer ben jij jarig? Ria van Frans heeft voor een kaakoperatie in Groningen gelegen. Het lijkt wel goed maar ze moet wellicht nog geholpen worden aan haar neus, we wensen haar maar veel sterkte toe. Heel veel groeten van oma uit Dalfsen en tot een volgende keer. veel succes met jullie bezigheden en nog veel plezier samen.
    Oma Kroes-Nijensteen

  6. Sanne Says:

    Heeeey hallo :)
    Wat een project zeg! En dat dat allemaal dan zo goed als draait op reizigers, bijzonder. Ze zullen vast blij zijn met jullie kennis, hopelijk blijft het hier en daar wat hangen en gaan ze ook begrijpen waarom je iets doet… Ik had nooit gedacht dat een kindje uit Peru het qua school zo druk zou hebben. Het klinkt in ieder geval als een hele belevenis voor jullie! En de foto’s zijn prachtig…
    Joris, veel plezier op t Paaseiland! En geniet allebei eventjes in je uppie op de wereld!
    Liefs, Sanne

  7. Diederik Says:

    Joris, je onderbroeken zijn nu 1,5 week onderweg.
    Nienke, ik hoop dat het pakketje niet te lang op zich laat wachten!
    Groeten, Diederik.

  8. Renee!!! Says:

    Hey toppers,
    Wat een ongelofelijk mooie foto’s. Echt heel aandoenlijk zeg. Die kleine van 6 maanden is echt een poepie hoor;-) Super wat jullie daar doen!
    Nienke, we lopen elkaar steeds mis op de msn, vervelend he! Ik hoop je snel weer even te spreken.
    In Zwolle alles goed, het is wel ontzettend rotweer. Veel regen en harde wind. Er was zelfs dijkbewaking in het westen van het land afgelopen week. Oja, iedere keer als ik langs de Jenapleinschool fiets denk ik ik moet Nienke eens vragen, nu denk ik er eindelijk aan. Weet jij wat er met die school gaat gebeuren? Is niet meer in gebruik, alles stond opgestapeld een paar maanden geleden. Misschien wist jij van die plannen? Ik vroeg het me af namelijk. Goed verder niet erg belangrijk natuurlijk. Joris, fijne reis en Nienke nog veel succes de laatste weken in het weeshuis. Je bent vast een top-mama/ juffie.
    Dikke knuffel van Renée

  9. Jaap en Paula Says:

    Woensdagavond 28 november: Jullie zijn net weer in de lucht. We begrepen dat door een storing (niet jullie fout) de server er enkele dagen uit lag. Velen hebben jullie gemist. Via andere kanalen hebben we begrepen dat jullie ondertussen weer veel avonturen hebben beleefd en inmiddels weer samen op weg zijn door Chili (Jorisjan heeft nog even een hopje naar Paaseieland gemaakt). We zijn natuurlijk stinkend benieuwd naar alle verhalen tussen 3 en 28 november…dus ga er maar even voor zitten….. groeten van ons

  10. Liesbeth Mensink Says:

    fijn jullieweer te bereiken zijn. Miste het echt.
    Voor mij :(maar wie ben ik) ben wel weer aan een mooi verhaal toe,jullie verwenden ons door steeds vaker te mailen.en nu duurde het wat langer.

    Verheug me erop.
    Mensen hele fijne voortzetting v. jullie schitterende reis.
    Hoe beviel het zo even gescheiden te zijn?
    Peter zit voor zaken momenteel in India en wij zijn 14 dg. geleden 4 dagen ,samen met vrienden in Barcelona geweest. Genoten.
    Het ga jullie goed.
    Groetjes. Liesbeth.

  11. Wiebren Says:

    Door wat problemen met de server heeft de site een weekje niet gewerkt maar dat is inmidels allemaal opgelost.

    Groetjes Wiebren

  12. Diederik Says:

    Wiebren, je bent een held.
    Joris en Nienke, ben heel benieuwd naar jullie nieuwste berichten.
    Kleine update uit Zwolle: we zijn weer in gesprek met de eigenaar van het Assendorperplein!!!! Wie weet!
    Groeten, Diederik.

  13. Karen Says:

    Hey Joris en Nienke, ik wil even zeggen dat ik met heel veel plezier en tranen in m’n ogen jullie verhaal en de foto’s heb bekeken. Ik weet niet of ze bij het weeshuis weleens over mij hebben verteld, maar ik ben er begin dit jaar geweest heb heb toen geholpen met het aanschaffen van spullen zodat ze konden beginnen. Fantastisch om te zien hoe het nu loopt!

    Ik kwam bij toeval uit op jullie site toen Lilia mijn foto’s opstuurde met Nederlandse namen als ‘Nienke met kinderen’. Even zoeken op Nienke + Arequipa bracht me toen bij jullie site. Erg leuk om van jullie kant te horen hoe het er aan toe gaat!

    Als ik het goed heb begrepen zijn jullie ondertussen al weer even weg daar, maar zo te zien na heel hard gewerkt te hebben. Super!

  14. Amanda (steiger) Says:

    Heyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy Meester Joris-Jan

    Hoe is hettt??????? met mij goed

    Heeft u het naar u zinn daar??? lekker warm?

    nog mooie plekken gezien??

    En komt u ooit nog wel een keer langs op de steiger??

    Liefss van Amanda.