Cuanto Cuesta

Leuk hoor La Paz, maarruh…..

zondag, 30 september 2007 om 16:51

Ik denk dat niemand het een straf zou vinden om een paar dagen in een grote stad zoals Parijs, Rome of Londen door te brengen. En ook La Paz is van alle grote steden die we tot nu toe gezien hebben zeker niet de vervelendste. Maar als je eigenlijk weg wil en het lukt niet ga je je toch ergeren aan zo´n stad.

Vorige weekend kwamen we hier aan met de bus vanuit Puno, Peru. Vertrokken met een luxe bus, maar bij de grens moesten we overstappen op een bus die ze echt niet in de folder zetten om klanten te lokken. Maar het was mooi weer en de route volgt voor het grootste deel de kustlijn van het Titicacameer en het uitzicht maakte dan ook  het meeste ongemak goed. In La Paz vonden we al snel een hotel dat aan alle prijs/voorzieningen verhoudingen voldeed en konden we bezig met het uitstippelen van de Bolivia-route. We besloten eerst maar eens met de mountainbike ¨worlds most dangerous road¨ af te dalen. We waren gewaarschuwd dat je voor zoiets niet op de prijs af moet gaan maar op de kwaliteit van de fietsen/remmen/helmen/kleding etc., maar wij vonden dat als je dan toch de gevaarlijkste weg ter wereld af gaat dalen dan moet je het ook zo spannend mogelijk doen en met de minst geloofwaardige touragency gaan. Dan heb je ook meteen een prive-trip (de rest durfde niet denk ik). Met de 4×4-jeep naar de top van de berg (4670 meter boven zeeniveau), pakkie an, helm op en naar beneden racen. Met zo´n vaartje van 50 km. per uur, terwijl de gids voortdurend achterstevoren op z´n fiets filmpjes en foto´s maakt, klaar om als truck-aas te dienen. Eerste stuk asfalt en na zo´n 30 km. van de verharde weg af en aan het gevaarlijke gedeelte beginnen, sfeervol aangekleed met regelmatig een kruis langs de weg en her en der auto- en vrachtwagenwrakken  in het ravijn onder je. OLH had bedacht het nog spannender te maken door een ongelooflijke portie regen en mist naar beneden te sturen, iets waardoor onze gids zich niet liet tegenhouden foto´s te maken. Al met al was het (toch) goed  verzorgd en onderaan de berg, 70 kilometer fietsen verder en 3500 meter lager dan gestart wachtte een luxe hotel met lunchbuffet en warme douches en we besloten ter plekke onze nieuwe favoriete manier van reizen (een tour boeken naar een mooi plekje en daar blijven in plaats van mee terug gaan) maar weer toe te passen. We zouden daar vandaan nl. eventueel met een boot naar Rurrenabaque verder reizen om van daaruit de jungle in te gaan. Maar van de boot hoorden we niets meer en na drie dagen van het uitzicht genieten in Coroïco besloten we terug te gaan naar La Paz en een vliegtuig te nemen naar de jungle. (Vliegen kost 45 euro, de bus 20 uur, makkelijke keuze toch?) Afgelopen vrijdag zouden we vliegen, maar bij aankomst op het vliegveld (half uur taxi en 5 dollar armer) bleek het te gevaarlijk om te landen in Rurrenabaque en was de vlucht geannuleerd. Morgen bellen. Maar de volgende morgen weer geen vluchten, morgen bellen. Weer nachtje bijboeken in hotel. Volgende ochtend (vanmorgen, zondag) weer  gebeld en er was er een vlucht om 10 uur. In de taxi (half uur, 5 dollar), maar geen vluchten. Volgens hun was er ook niet gebeld (ik heb zeker stevig gedroomd) en we hebben besloten vanmiddag de bus naar Uyuni te nemen om van daaruit de zoutvlaktes (Salar de Uyuni) te gaan verkennen op een 3-daagse 4×4-tocht. Eigenlijk wilden we van daaruit door (inderdaad, halverwege de tour uitstappen en zelf verder gaan) naar Noord-Chili en dan terug naar Peru, maar aangezien de Pampa´s/Jungle van Rurrenabaque nog wel op ons lijstje staan gaan we waarschijnlijk na de zoutvlaktetrip wéér terug naar La Paz om te kijken of ze volgende week alweer durven te vliegen.

Is La Paz dan helemaal niet leuk? Jawel, het heeft zo z´n leukje kanten, restaurant Soly Luna bijvoorbeeld, waar we heerlijk Hutspot met een Gehaktbal kunnen eten en een bord bitterballen en blokjes goudse kaas kunnen bestellen. Of het ontbijt bij Alexander´s Coffee, waar je met gemak met twee personen van kunt eten. (Doen we niet, maar het kán) Al met al best leuk, maar niet waarvoor we naar Bolivia gingen. Maar het leven is niet altijd zonneschijn (hoewel hier waarschijnlijk vaker dan bij jullie…) Nu maar even met de nachtbus naar Uyuni en daar weer genieten van het moois dat Bolivia ook te bieden heeft.

Groeten Jorisjan

6 Responses to “Leuk hoor La Paz, maarruh…..”

  1. Dick van Petegem Says:

    Steeds maar weer mooie verhalen en prachtige foto’s. Het moet haast wel een enorme opgave voor jullie zijn om dit allemaal te beleven. Fantastisch!! En dat terwijl wij gewoon weilanden, koeien en regen zien. En gewoon dagelijks naar ons werk gaan.
    Blijf ervan genieten, want dan kunnen we in Nederland hier allemaal van meegenieten, maar dat merken jullie wel via de vele reacties.
    Groet van ons allen, Rika en Dick

  2. Johan en Tineke Says:

    Hé Jorisjan en Nienke, wat een spannende afdaling zeg. En dat OLH jullie niet altijd goed gezint is, ja, dat moet je maar op de koop toe nemen. Trouwens, als OLH het zou kunnen regiseren dan heeft ie het tot nu toe niet slecht gedaan, toch? Ben benieuwd naar de foto’s van de afdaling. En wat een schitterende foto’s van de tocht door de bergen naar de top van de Albra Salkantay en de kleurrijke plaatjes rondom het Titicacameer naar Micha Picchu. Toch heerlijk ’s morgens zo vroeg uit de veren. Zijn die mensen echt allemaal zo klein van stuk? Ga maar weer lekker genieten van jullie volgende uitdaging. Wordt vast wel smaakvol op de zoutvlakte.
    Groetjes en liefs vanuit Dedemsvaart. Doei!

  3. Jaap en Paula Says:

    Och ja, het blijft behelpen. Ondertussen is hier de herfst toch wel begonnen. Het net over de vijver, de bladeren vallen en plannen maken voor de sint en kerst…Eerst komend weekend de reunie van onze oude kweekschool (de meeste mensen 36 jaar niet gezien). We vinden de Peru-foto’s erg mooi, mara zijn nu natuurlijk ook benieuwd naar de foto’s van de achteromkijkende gids (of krijg je die niet digitaal?). Je krijgt toch wel een heel ander begrip van afstanden (in lengte als hoogte) uit jullie berichten. Wij meten nog met de afstand ‘t Harde-Stadskanaal of Bodegraven en de Holterberg. Ik ga trouwens vanmiddag the second dangerous road afdalen: De knobbel in ‘t Harde. Heb nog veel plezier, we blijven “on-line” en dus genieten. groetjes ook van Oma, Paula en Jaap

  4. Sanne Says:

    Zwaar leven hebben jullie toch :)…

  5. margreet van petegem Says:

    Ik zal het toch eens proberen om te antwoorden, weet niet of het lukt, want ik ben al blij, dat ik jullie berichten kan lezen. (ik ben nog maar een beginneling wat de PC aangaat) Ik geniet steeds van jullie prachtige verhalen en wilde jullie even laten weten, dat er zelfs in Duitsland naar jullie reisverhalen gekeken wordt. Hele goede tijd verder en geniet er van,
    Groetjes, Margreet uit Köln am Rhein!!

  6. Koen Says:

    Prachtig, prachtig, prachtig !!
    Jullie vermaken je nog steeds zie ik !!

    Wij ook . . . . . . . . . . . . . . . .

    groet,

    Koen