Cuanto Cuesta

Zomaar een dag….(2)

zaterdag, 4 augustus 2007 om 04:20

De ene dag is spectaculairder dan de andere, maar sommige dagen steken er bovenuit…zoals maandag 30 juni!

’s Morgens werden we wakker in BOGOTA, van alle plekken in de wereld niet de plaats waaraan we als eerste zouden denken voor ontbijt, maar het was heerlijk. Aangezien we pas eind van de middag moesten vliegen vonden we dat we ’s morgens nog wel even tijd hadden voor een activiteit. 2 uur met de bus van BOGOTA ligt Zipaquira, daar hebben ze in de zoutmijn een enorme kathedraal uitgehakt. Die was de busreis zeker waard, modern (gemaakt in 1995) maar desalniettemin heel bijzonder en groot, we hebben er zeker een uur ondergronds doorgebracht om alles te bekijken. Maar ja, dan moet je ook weer 2 uur terug. Ons vliegtuig naar QUITO zou om 6 uur vertrekken, om 4 uur hadden we een taxi naar het vliegveld om er daar achter te komen dat je niet ongestraft het eerste deel van je vlucht (we hadden geboekt vanaf Cartagena, met overstap in BOGOTA) kunt overslaan om vervolgens doodleuk een halte verderop in te stappen. Iets waar ze bij de bus en de trein toch niet moeilijk over doen… De rest van de trip BOGOTA-QUITO was na ons niet verschijnen in Cartagena geannuleerd, oeps! Gelukkig gingen twee dames van de vliegmaatschappij hard aan het werk voor die twee hollanders die deden of ze gek waren en opeens bijna geen spaans meer spraken (Oost-indisch-stom?). Na een half uurtje verschenen er toch boardingpassen voor de hele trip en mochten we richting gate. Er was alleen even geen vliegtuig beschikbaar, maar dat werd snel opgelost en met een half uur vertraging vertrokken we richting QUITO. Omdat we wisten dat we over moesten stappen in PANAMA-CITY hadden we daar met Señor Ivan (de gelukkige nieuwe eigenaar van een mooie zwarte VW Kever) afgesproken voor de finale transactie (Hij de benodigde papieren, wij de centen) Aanvankelijk zouden we een uur de tijd hebben in PANAMA, maar als gevolg van de vertragingen was daar bij aankomst nog 30 minuten van over. Om tijd te sparen bleef Nienke bij de doorgaande vlucht en vloog ik door de douane en beveiliging om snel zaken af te handelen. In de aankomsthal stond zoals afgesproken Señor Ivan, met zijn hele familie om ons af te halen en mee naar huis te nemen voor de transactie en nog een paar dagen PANAMA. Blijkbaar was het spaans wat we in de mailtjes over en weer hadden gebruikt niet helemaal duidelijk. Toen ik hem duidelijk had gemaakt dat mijn vliegtuig over 20 minuten vertrok (er stond al boarding op de borden…) konden we zaken doen. Hij had het geld niet bij zich, althans niet het hele bedrag, maar dat moest dan maar overgemaakt worden. Tevens had hij nog een kopie van mijn paspoort nodig (nog 10 minuten) Alles afgesproken en geregeld had ik nog 5 minuten voor het vliegtuig vertrok. Ik moest nog door de beveiliging en de douane en zette het op een rennen naar gate 18, zoals op onze boardingpas stond vermeld. Daar bleek alleen een vliegtuig naar Venezuela te staan (nog 3 minuten) Ondertussen bij gate 31 (wat de goede gate bleek te zijn had Nienke ondertussen ontdekt) kreeg Nienke te horen dat onze bagage weer uit het vliegtuig zou worden gehaald als ze NU niet instapte. Nienke eiste nog 4 minuten respijt en kreeg er drie, waarvan ik er nog 2 nodig had om de hele airport over te rennen naar de ondertussen ontdekte juiste vertrekpoort. Joris compleet zonder lucht en Nienke compleet opgelucht, ploften we neer op de ons toegewezen stoelen 2a en 2b. Diegenen die wel eens in een boeing 737 hebben gezeten weten wat dat betekent….inderdaad: Business-Class. Blijkbaar hadden de dames in BOGOTA ons de laatste twee beschikbare stoelen gegeven!

-Wilt u de quiche of de champignon-risotto als maaltijd? Doe de risotto maar…

-Wat wilt u drinken? Rode wijn graag…

-Wilt u de cabernet-sauvignon uit Frankrijk of de merlot uit Chili? Uuuh merlot…

En dan terwijl je buiten adem bent, tussen de zakenmannen en zelf in je spijkerbroek en op sandalen proberen serieus te blijven kijken wanneer ze vragen welke wijn je wilt.  Ongelooflijk, wat een heerlijk tweede deel van onze vliegreis. Echt Bestek! Wijn uit een glas! Als je glas leeg is staat de ober, sorry steward, al klaar om bij te schenken. Nootjes erbij? Liever een kopje koffie? Cappucino? Wij willen nooit meer anders reizen.

In QUITO aangekomen om 23.00 uur een taxi genomen naar het hostel dat Nienke gelukkig vantevoren al gereserveerd had en om half twaalf vielen we doodop en ons eigenlijk nauwelijks realiserend dat we in QUITO waren en diezelfde ochtend nog in BOGOTA hadden ontbeten in slaap.

Sindsdien zitten we in Quito in een te gek hostel met iedere dag ontbijt op het dakterras met uitzicht over Quito en de omliggende bergen. Zondagochtend vertrekken we hier weer voor een enorm luxe cruise naar de Galapagos-eilanden. Het heeft ons twee dagen gekost om een behoorlijke Last-Minute te vinden, maar het is gelukt. Acht dagen op een catamaran naar wat één van de meest bijzondere plekken op aarde moet zijn. Hier zitten allerlei dieren die nergens op de aarde voorkomen en we vonden dat we die het beste vanuit een beetje luxe, geheel verzorgde situatie konden gaan bekijken. We zijn een beetje verwend sinds onze vliegreis. Jullie horen het wel en zullen zeker de foto´s zien!

Hasta Pronto, Jorisjan

8 Responses to “Zomaar een dag….(2)”

  1. Johan en Tineke Says:

    Wauw, wat een avontuur zeg. Wat jammer dat jullie Señor Ivan zo teleur moesten stellen. Dat was vast een fantastische dag geworden, maar….. dan hadden jullie de hectiek op het vliegveld ook moeten missen. Geweldig!! Wij zijn nu aan het inpakken voor een weekje vakantie op camping Witterzomer bij Assen. Het weer ziet er fantastich uit voor de komende dagen (tropisch warm). Rinse komt woensdag weer terug uit Tjechië. Jeroen en Roelinda zijn druk bezig hun huis in te richten. Ziet er mooi uit. Tot horens en de groeten uit Dedemsvaart van ons allemaal.

  2. Jaap en Paula Says:

    Geen cognacje na de maaltijd gekregen in de boeiing, dat zijn wij toch wel anders gewend (met je knieen gevouwen in je nek in de toeristenklasse). Prachtig weer die verhalen, het blijft genieten. Trouwens erg leuk om elkaar donderdag zo uitgebreid via de telefoon te spreken. Afstand is toch maar iets heel betrekkelijks. We zullen de komende 14 dagen nog wel eens proberen (vanuit ierland) op jullie site in te checken, maar de eerste week zal dat wel niet nodig zijn (waarschijnlijk geen internetstekkertje op de catamaran). We wensen jullie heel veel (kijk)plezier op de Galapagos (2 x letterwaarde). Groetjes, jeep en meep.

  3. Arnout Says:

    Dit zijn van die spannende dingen die eraan bijdragen dat je je zoiets nog lang kunt heugen en ervoor zorgen dat je later mooie verhalen hebt. Het is absoluut een van joris z’n kwaliteiten om ze te vertellen. Ik kan me echt levendig voorstellen hoe het moet zijn gegaan. Ik hoop dat het dubbeltje nog lang jullie kant op mag vallen!!!

  4. Tineke Says:

    Dag luxepaardjes!

    Baas boven baas, hè! Wij zijn inmiddels weer thuis en het is erg leuk om jullie verhaal weer op te pakken (had ik in de internetcafé’s vaak geen tijd voor). Ik blijf altijd veel langer op jullie site ‘hangen’ dan ik aanvankelijk van plan ben! Er gaat toch niks boven reizen!
    Itt el Negro is onze ouwe trouwe Herman wel mee terug gekomen naar huis. Heeft ons 7500 km zonder kleerscheuren weer in Zwolle gebracht, echt geweldig! Maar morgen toch ff naar de garage want er komen wat bijzondere geluiden uit… en over 2 weken doet ‘ie dienst als trouwauto van onze overburen (beetje lullig als je te laat komt voor het ja-woord)
    Leuk, een nieuw avontuur in een nieuw continent! Disfruta todo!

  5. Dick van Petegem Says:

    Behalve dat je zelf luxe vliegt en prachtige dingen beleeft en ervaart, vliegt de tijd nog sneller dan je denkt. Wel een maand sneller !

  6. Anke Says:

    Hello you both!!

    Finally, I had a jealous look at your new fotos … they look really great!!!
    Being back home, I only can tell you to fully enjoy your trip.
    In Nürnberg we have rain, rain, rain… and things go there normal way.

    As far as I can read the Quito text ;)) - I guess you stay at the Bamboo, am I right - because of the view you have from the big roof top terrasse.
    We stayed 5 nights there and really felt like being at home.

    Hope everything is fine with you and Nienkes foot is healed … I saw a foto where you took crutches - not a good sign!!

    Enjoy life … and think of us when you have your next sundowner :))
    Big hug from Germany
    *anke & alex

  7. Ferdinand Says:

    Hallo dan wat een verhaal toch weer,

    Laat die centen toch zitten voor ivan, je hebt lekker gevlogen, (wat wij nooit zouden doen/kunnen :P.
    je doet toch nooit zoon moeite met centen haha, bij de weg, ik weet nu precies hoevel je kwijt bent op kamp met de wv. haha. zal het bedrag maar niet noemen.
    hier gaat alles bestens werk gaat goed het bedrijf loopt lekker en onze relatie kan niet mer stuk.
    ik zal je binnenkort weer een mailtje sturen. (kan ik er meer in zetten dan hier:P)
    Nienke en Jorisjan vind het leuk jullie verhalen weer te lezen en te bespreken met carl.

    Geniet zal ik zeggen en tot mails.

    XX ons

  8. Hildewies en Jochem Says:

    Zo, even een middagje meereizen gedaan. Ik denk dat ik ergens bij de aankoop van El Negro ben blijven steken. Daarna vnl in beslag genomen door onze drie avontuurtjes en soms een vierde erbij (natuurlijk). Maar “jongens”, het is maar goed dat jullie er zo lang over doen, want ik kan je vertellen dat je het in een middag niet redt!! Wat veel en wat mooi en wat een avonturen. Ik heb het wat doorelkaar gelezen en bekeken, dus de “logische opbouw” ben ik een beetje kwijt, maar dat doet niets af aan het feit dat het natuurlijk een geweldige reis is. Als je tenminste nog van een reis kan spreken. Meer 1 grote belevenis. En dan de Galapgos! Wauw, meer zeg ik er maar niet over. Een hele dikke knuffel van mij, voor jullie alle twee. En volgens mij heeft jochem het verder wel en wee van onze belevenissen, met muziek als aanhangsel, al gemaild.

    Liefs, Hildewies.