Cuanto Cuesta

Isla de Ometepe

donderdag, 14 juni 2007 om 16:22

Zoveel gedaan alweer in 10 dagen…

We zaten in Léon en zijn via Managua, de hoofdstad van Nicaragua, naar Granada gereden. In Managua zouden winkels zitten die Apple MacBook verkochten. We hadden wel iets wat je als adres zou kunnen opvatten, maar we hadden er niet op gerekend dat ze in een plaats met 1,4 miljoen inwoners wél laptops verkopen, maar geen straatnamen hebben. En dan bedoel ik niet geen straatnaambordjes, want dat is nog wel uit te vogelen. Ik bedoel echt geen straatnamen. Zo komt het dat je in Managua een adres als volgt krijgt: “Donde fue el antigua Cine Dorado, 2 1/2 cuadras al lago, 3 cuadras abajo” wat zoveel wil zeggen als: “Daar waar de oude bioscoop dorado was ga je 2 1/2 blok richting het meer en 3 blokken richting waar de zon onder gaat…” En dankzij Nienke die dit soort aanwijzingen feiloos snapt hadden ze daar inderdaad een apple-winkel. Ze hadden ook nog de laptop die ik wilde, kon ´em over een week ophalen. Dat gaf ons mooi de gelegenheid om de rest van Nicaragua te gaan verkennen. Dus meteen door naar Granada, de parel van Nica.

Inderdaad een mooie stad, veel koloniale, kleurrijke huizen, kerken (in roodborstjeseierenblauw geschilderd, ik verzin het ook niet) en “europese” restaurants, dus lekker aan de pastasalade en de espresso. Daar hebben we volop van genoten, want het culinaire hoogtepunt in Nicaragua is de Gallo Pinto, dwz. gebakken bonen met rijst, bij voorkeur als ontbijt. Ik moet zeggen dat het best lekker is als ontbijt, maar af en toe “continental breakfast, por favor” is ook wel lekker. We hebben hier ook nog een boottochtje gemaakt tussen (een aantal van) de 365 eilandjes die hier in het Lago de Nicaragua liggen. De eilandjes zijn met name gevuld door huizen van rijke nica´s en amerikanen, maar wel grappig om te zien. Nienke heeft zich een dagje heerlijk laten verwennen. Eerst een massage (van een blinde man, project ziende handen) en daarna naar de kapper, pedicure en manicure, (groot woord voor een tafel met een spiegel en allerlei toebehoren bij mensen in de woonkamer)  waardoor ze nu met een coupe nica en bloemetjes op haar teennagels loopt. Het hostel waar we zaten, the Bearded Monkey, had tevens een hut bij een kratermeer in de buurt, the Monkey Hut. Daar zijn we ook nog een nachtje geweest. Heerlijk zwemmen in de Laguna de Apoyo, 250 meter diep, licht zwavelig, heerlijke temperatuur, kortom een prima plek om even een dag uit te rusten van al dat intensieve relaxen van de afgelopen weken ;)

We wilden ook nog naar het Isla de Ometepe, 2 vulkanen die midden in het Lago de Nicaragua boven water komen en waar op de randjes ook nog wat mensen leven. Met de, vooruit, ferry er naar toe. Het was zo´n ferry die iedereen wel kent,  van het 8-uur journaal als er weer eens één gezonken is. Volgepakt met mensen, scheefliggend, zo lek dat er iemand de hele weg met de hand moest pompen, kapitein met een biertje, maar meestal halen ze het en gelukkig ook nu.

Op zich was het een heerlijk plekje op dat eiland, we hadden een leuk hotel, Hacienda Merida, waarvandaan we gekayakt hebben naar monkey island en gewandeld (nou ja, loodzware hike van 4 uur) hebben naar de cascadas de San Ramon, halverwege volcan Maderas. We waren al gewaarschuwd dat we die niet moesten gaan beklimmen, loodzwaar en je ziet geen reet aan de top, dus dat hebben we niet gedaan. ´s Morgens werd op de Hacienda engelse les gegeven en Nienke heeft hier twee ochtenden geadvi.. eeh …assisteerd! Helaas was het water van het meer zo vervuild dat het niet uitnodigde om te zwemmen, dus na 3 nachten zijn we weer teruggegaan naar het vaste land. Ook omdat we de laptop op konden halen. Mooi verhaal nog. We wilden graag een taxi van de ferry naar de andere kant van het eiland. Ik ging op onderzoek en kwam met de taxichauffeur niet verder dan een prijs van 28 dollar. Dat was me teveel.We probeerden het even verderop bij een tankstation, pleegden een telefoontje, vonden een taxi voor 20 dollar en je raadt het al, dezelfde taxi kwam voor rijden….

Op het vaste land bleek de laptop nog niet geleverd te zijn, duurt zeker nog een week. Dat is ons eigenlijk te lang en we zijn vandaag maar vast onderweg gegaan naar Costa Rica, misschien dat het daar lukt. Tot daar!

Jorisjan

9 Responses to “Isla de Ometepe”

  1. Jaap en Paula Says:

    Sorry, weer de eerste, het lijkt wel of we aan de buis hangen….mooie verhalen. Ik zei net tegen Paula, het wordt weer tijd. Zonder laptop is het leven volgens mij ook wel uit tehouden daar. Dus nu op weg naar Costa Rica…we blijven jullie volgen en genieten van de verhalen. Hier alles O.K., druk en gezond. groeten P & J.

  2. Liesbeth Mensink Says:

    Wat een leuke verhalen weer.
    Jullie schrijftrand is ook erg plezierig.
    Mooi he al die verschillende culturen ,waar je dan midden in zit.
    Doet de Kever het nog steeds goed?
    Foto’s zijn ook erg mooi .
    Onze jongste zoon komt net terug uit Costa Rica,je kunt er ook leuk duiken.
    Fijne reis nog samen.
    Gr. Liesbeth.

  3. Liesbeth Mensink Says:

    nog even:waar blijft foto v. de nageltjes v. Nienke?

  4. Liesbeth Mensink Says:

    ben ik weer:. vanavond een docu over che guevara op t.v. gezien. gr. l.

  5. henk en pascale Says:

    Als ik jullie verhalen lees, zie ik het al helemaal voor me.
    Met andere woorden: we zijn best jaloers op jullie.
    Het lijkt me heerlijk, een jaar doen waar je zin in hebt.
    En wat jullie allemaal zien! Geniet er maar van, want ook jullie moeten hierna ‘gewoon’ weer aan de bak!
    Maar deze ervaring pakken ze jullie nooit meer af!
    Heel veel liefs uit Emmen
    Henk Pascale Jordy en Leroy

  6. maike Says:

    hoi hoi,

    Moet eerlijk bekennen dat ik niet alle verhalen lees…pure jaloezie natuurlijk maar wel alle foto’s bekijk.(dit is niet veel beter voor deze mindere eigenschap)
    Fijn om te lezen dat het goed met jullie gaat en dat jullie van alles genieten!!

    Hier is alles goed. mijn huisje aan het verbouwen, bloemetjes aan het planten en werk me te pletter maar wel heerlijk met mijn lvg-ers.
    Nieuwste project is mijn lieve autootje restaureren! Wordt ene flinke klus maar wel leuk. Tegen de tijd dat jullie terug komen moet ze wel klaar zijn :)

    Geniet nog even verder en tot een volgende keer!
    dikke kus

  7. Marinus Says:

    Hoi hoi,

    Er komt ook geen eind aan hè! Super man. Je krijgt trouwens nog de groeten van: Jarina Bielderman, Mariola Wolters, Loes van der Zee, Geraldine Hulsbergen (ze zei dat ze niet kon herinneren dat ze vroeger met je gezoend heeft, ik zei dat jij dat waarschijnlijk ook zou zeggen ;-)
    Hans de Vries, Harald Kuil, Hanjo Hoogendoorn, Ewoud Liberg, Geert-Jan den Hengst, Paula van Stappen, Marieke Maat, Leo Sienot en Niek Ridderbos. Best wel lachen om te zien hoe iedereen verschillend is opgedroogt maar toch ook hetzelfde gebleven.

    Hasta la paste en tot de volgende keer!

  8. geke hultink Says:

    Hallo Nienke,

    Wat geweldig wat jullie allemaal beleven en zien. En wat een prachtige foto’s staan er op de site. Het lijkt wel of jullie de hele dag in het paradijs vertoeven. Ik vind het zo bijzonder wat jullie doen. Wij zijn op school al een beetje aan het afronden en werken een beetje naar de vakantie toe. Nou blijf genieten van alles om je heen en van elkaar.

    Liefs Geke. (Twijn)

  9. Sanne Says:

    Ha genieters,
    Klonk weer heerlijk, lekker Nien even zo’n verwendagje! Hier alles lekker druk en gezellig. Anouk had een mooie tekening gemaakt voor Dieds verjaardag. De bruine krasjes waren Diederik en de oranje krasjes Nienke (er waren meerdere Nienkes en Diederiks). Toen ze bij ons de tekening aan Died wou geven en Annelies even de uitleg aan Anouk vroeg: “Diederik… Nienke”…. Toen keek ze mij aan met zo’n hoofd van ohnee.. “Sssanne”! Dus Nien, we hangen samen met Died nu op de koelkast, gezellig ;) hahaha!
    Kus van hier, genietse daar!