Cuanto Cuesta

Eeh..afslag gemist?

maandag, 4 juni 2007 om 21:37

Zo ben je helemaal klaar om de jungle in te gaan en zo sta je in Nicaragua…

La Moskitia, een 7-daagse tocht zonder gids maar in ieder dorpje een local waar we naar moesten vragen die ons verder zou helpen. Met 5 personen voor $375 . Het klonk allemaal erg mooi deze opzet, lekker zelfstandig, maar toen we op de dag voor vertrek ineens met vage redenen te horen kregen dat we met z’n 2en zouden zijn en $585 per persoon moesten betalen begonnen we te twijfelen. De niet-eerlijkheid van de organisatie over het geld gaf voor ons de doorslag. Wie weet wat we onderweg nog tegen zouden komen aan extra betalingen. Kortom geen vertrouwen en niet doen dus.

Na een ruime week in La Ceiba, waarvan het grootste gedeelte in de Omega Jungle Lodge hebben we toen besloten om lekker naar Nicaragua te rijden. We wilden donderdag vertrekken maar de hevig regens die nacht en de opgewonden ”it’s gonna be GREAT rafting” kreten van Jeff en Scott van Omega hebben ons overgehaald om een nachtje langer te blijven. Joris had eerder die week al geraft op een kalme rivier, maar daar was met een nacht regen wel verandering in gekomen. Wauw wat een stroming. Soms heel spannend maar geweldig om door die kolkende stukken te raften. Bij een werd een reddingslijn uitgegooid voor de zekerheid en niet voor niks…wij konden 2 keer omdat een paar anderen niet durfden en we waren met 2 rafts. de 2e keer bleven we in de zuigende gedeelte waar het water neerkomt hangen en werden we helemaal omgezogen. Oeh best spannend als je even onder water bent, een boot op je kop krijgt die je weer naar beneden duwt en weet dat je onder water weg moet proberen te zwemmen (zoals ze uitgelegd hebben) anders wordt je net als de raft terug gezogen. Gelukkig heb je bescherming van zwemvest en helm maar toch..blauwe plekken! Als het goed is hebben onze mede-rafters het gefilmd en krijgen we dit binnenkort opgestuurd. Ontzettend gaaf om te doen. En heerlijk ook dat ik na een paar weken eindelijk weer wat activiteiten kon ondernemen. Naast raften hebben we ook een korte hike naar een waterval in Pico Bonito National park gemaakt dat aan de overkant van de rivier ligt.  Erg mooi, je kon achter het vallende water gaan zitten en je kon ook een sprong van 7 meter maken. Joris niet, Nienke wel gedaan met trillende benen en luidkeelse gil. Gaaf!

Vrijdagmiddag rond 3 uur hadden we ons al deels voor de jungletocht betaalde geld terug en konden we op weg naar Nicaragua. Even gedacht via La Moskitia te rijden maar op een goede wegenkaart was toch te zien dat je voor deze route een 4×4 nodig hebt. Nou is onze kever best stoer maar dit wilden we ‘m niet aandoen. De grote weg via San Pedro Sula (goh, eerder geweest?) en Tegucicalpa dus maar genomen. Een nacht als tussenstop in een autohotel in Santa Rita waar we heerlijk met onze gekochte brander zelf gekookt hebben. Mmmm…in het gras, eten koken…voelt als thuis! (ehh het kamperen dan).

Na een voorspoedige rit met 5!!! onvrijwillige tussenstops (hoe vaak word je in Nederland aangehouden door politie met de vraag of je wel een veiligheidsdriehoek in je auto hebt…!?!) kwamen we weer bij…jaa…de grens!  Altijd spannend met een auto. Zoals we ondertussen gewend zijn weer mannen als vliegen op stront die willen helpen en we kiezen er 1 om dit ook te doen. Blijkt iets niet te kloppen. Bij binnenkomst in Puerto Cortes hadden we voor het betaalde geld niet een simpel wit papier met krabbel en stempel moeten krijgen maar een wat luxere met kleurtjes enzo.. De boete is $250 maar als Joris zegt “stap maar in we’re gonna kick someones ass in Puerto Cortes”, zij naar Puerto Cortes bellen en Joris de bon van de wel betaalde 500 LPS kan laten zien is het oke. We krijgen een groen notitieblaadje met wat gegevens van de auto en een stempel (dat is waar het hier om draait, stempels van bobo’s) en mogen Honduras uit… nu Nicaragua nog in.

Een man (ja nog 1!) helpt en rijdt staand op onze achterbumper mee naar de Nicaraguan side. En ineens is hij verdwenen. Even later wordt hij afgevoerd terug naar Honduras. ehh? Een erg aardige Nicaraguaan gaat met Joris de papieren regelen. (if you need my smile honey?) Gaat prima. Een officieel papier is zo gepiept en 45 minuten na aankomen bij de grens staan we voor de laatste “grens” het touwtje dat als slagboom wordt gebruikt. Nog 3 mannen die zichzelf erg belangrijk vinden en allemaal ons paspoort NOG een keer willen zien (hoezo systeem??) en we mogen verder.

Ondertussen gaat de zon onder en zijn we nog een paar uur van onze bestemming Leon verwijderd. Het eerste stuk weg is echt Cuba in het kwadraat, even zijn we bang dat dit de wegen in Nicaragua zijn, maar gelukkig wordt het na een uurtje beter. In het donker rijden we met nog veel andere auto’s rustig verder en komen veilig in Leon aan.

Zo op het eerste gezicht is Nicaragua armoediger dan we de laatste tijd gezien hebben. Bedelende en slecht uitziende kinderen, viezigheid, oude auto’s, soms nog lemen hutjes en buiten de grote weg om is het allemaal zand/steen wegen. Wel zijn de mensen hier erg aardig en wordt onze neger veel nagekeken en gezwaaid. Leuk weer een nieuw land!

Gisteren zijn we naar hanengevechten geweest. Erg populair in Nicaragua en alleen al in Leon, wat de 4e grootste stad van Nicaragua is, worden in verschillende wijken gevechten gehouden. Via een cafe konden we met iemand mee er naartoe.  Iedere zondag na de ochtendkerkdienst passen de vrouwen op de kinderen en gaan veel mannen naar deze gevechten zo werd ons verteld. Volgens mij gewoon een excuus om ongelooflijk te kunnen zuipen en te wedden. Gruwelijk maar wel interessant om eens gezien te hebben. Rondom een met hout omringde “arena” van een paar meter doorsnee staan alle mannen te schreeuwen, fluiten en andere geluiden te maken. Hoe later het wordt, hoe meer drank er in zit, hoe heftiger het wordt. Brr..gruwelijk om te zien hoe deze hanen (bijna kaal gemaakt! hihi, raar gezicht met ”blote billen”) eerst opgefokt worden door met een andere haan ervoor langs te zwaaien, ze kleine mesjes om hun poten gebonden krijgen en dan losgelaten worden. Maximaal 15 minuten of eerder als er een doodgaat of het opgeeft duurt dit bloederige gevecht. Na een paar gevechten, veel foto’s en een gewonnen weddenschap van Joris verder hadden we het wel gezien. Op de pickup en terug naar de binnenstad!

We zitten weer in een heerlijk hostel, lazybonesleon.com en blijven hier een paar nachten voor we verder gaan via Managua waar Joris wil kijken voor een i-book (laptop) naar Granada.

Veel liefs van ons,

Nienke

6 Responses to “Eeh..afslag gemist?”

  1. Jaap en Paula Says:

    Ja, en wij maar denken dat jullie in de jungle zaten, maar dit is waarschijnlijk niet minder spannend en er is nog meer jungle in zuid-amerika. Wel verstandig (zegt de oude heer) om je behalve in de tuin er ook niet omheen te laten jagen. Dus nu Nigaragua en de hanen. Gaat Joris alleen naar Granada? of ga je met hem mee? Hier alles O.K. druk en gezond. groetjes Paula en Jaap

  2. Jaap en Paula Says:

    ehhh, wanneer komen er weer nieuwe foto’s ?

  3. Marinus, Annelies en Anouk Says:

    Zo nieuwsgierig dat ik toch nu maar even heb gekeken… Wat een verhaal weer. Sturen J&P ook foto’s op van waar zij mee bezig zijn? Nieuw interieurtje…

    We spreken elkaar morgen!

    Groetjes Annelies

  4. johan en tineke Says:

    hoi Nienke en Joris

    Even weer op de side gekeken, wat weer een mooi verhaal.
    En dan de nieuwste foto,s.Schitterend.Raften,ook een avontuur op zich .
    Hebben papa en ik ook gedaan in1983 in Canada.Spannend!
    Jullie kunnen niet genoeg foto,s sturen,en de verhalen natuurlijk.
    We blijven jullie vol spanning volgen.
    Het is hier bloedheet de laatste dagen
    Alles is prima hier
    groetjes Johan en Tineke

  5. Renee!!! Says:

    Hee gaat goed daar he! Toch maar niet de jungle in!
    In Zwolle alles prima okidoki, lekker weertje zo. Nog 4 weekjes school en dan zomervakantie. Nog wel even bikkelen hoor. Kamp, rapportgesprekken e.d. Maar ja hoort erbij. Aankomend weekend 30-ers feest van Anne Angelique e.a. Wordt wel leuk feestje denk ik. Nou genietze nog daar. Dikke kusssssssss

  6. Anke Says:

    Hi Nienke and Joris,

    We are back again in Good-Old-Germany and it’s already 2 weeks ago… almost nothing has changed besides us slightly.
    And actually I am missing the sun, the warmth, beach and sea!
    Did you have chance to watch the whale sharks?
    Unfortunately, my Dutch is not so good, so we hardly can follow the reports - just bits, pieces and guesses :)))
    Cool, that you had a look into Nicaragua (henfights etc.)… which is still on our travel-list :))
    What about your foot? Hope, you can walk normally by now!!
    We keep on following the traveller scene with a crying eye,
    Besitos
    *anke (also from alex!)