Hallo westerse wereld…!

Na een goede vlucht van Havana naar Cancun (zelfs Joris went aan het vliegen…alleen op het moment van opstijgen nog wat trillende benen) zitten we nu hartje stad in een klein hotel. Ohhh, we zullen het allebei niet snel zeggen, maar wat was die Burger King zondagavond lekker…..Zie je het voor je, Jorisjan met twee Big Burger menu’s voor zich? En t ging er allemaal in! Even liepen we ons te verbazen over de rijkdom, keuze aan eten, keuze aan spullen, reclame en goed geklede mensen hier, maar eerlijk gezegd is dat ook zo weer gewend. Wel beseffen we ons dat we in een toeristisch en welvarende stad lopen maar toch; het verschil met Havana is erg groot.

El Coche is ingeleverd en we besteden onze tijd hier aan het zoeken naar een auto om te kopen. Niet zo moeilijk om te vinden want auto´s die te koop zijn, en dat zijn er veel, hebben een $ op de ramen met een telefoonnummer. Wat we een paar weken geleden al besloten hebben toen we hier 1 nacht waren is dat we een Volkswagen Kever willen! Ze rijden met veel rond, zijn supergaaf en volgens Joris hebben ze een motor waar hij met z’n Leathermann wel mee uit de voeten kan. Lijkt me handig want als de wegen maar een beetje lijken op die in Cuba gaan we die wel nodig hebben!

We wandelen daarom rond en speuren naar leuke kevers. Op dit moment twijfelen we tussen een rode Cabriokever zonder dak…erg stoer +  in goede staat, en een zwarte dichte kever die ook goed is, met radio en verzekering. Open dak is wel heel gaaf maar niet altijd even handig. Als het zo regent als de plensbuien van gisteren (niet erg trouwens want daarna schijnt de zon en ben je zo weer droog) is een dak wel lekker en ook zit je en liggen spullen net wat veiliger. Vandaag nog even verder kijken wat we tegenkomen maar anders gaan we voor de zwarte. Zeker nu we weten dat ons geld meer waard is dan we dachten! Dan alleen nog een goede wegenkaart kopen, onze Lonely Planet omruilen en dan kunnen we het land in! Cancun zelf is niet echt een plek waar we veel mee hebben. Handig om spullen in te slaan en dingen te regelen maar verder is het puur toeristisch met reisbureautjes, hotels, luxe restaurants (wel erg lekker gegeten gisteren) en allemaal winkeltjes. De strandstrip waar de mensen hier voor komen slaan we lekker over!

Vanavond lekker een filmpje kijken, heerlijk na al dat geslenter door de stad en goed voor ons spaans en dan morgen hopenlijk in een Kever het land in!

Bedankt voor alle reacties en mailtjes, leuk om te lezen!

beso Nienke

Zo, een laatste berichtje Cuba.

De laatste dagen in Cuba zijn we via Santa Clara, met name een bezoek waard om het enorme Che Guevara monument (en z´n botten, maar die komen uit een massagraf in Bolivia, dus de kans dat het echt die van onze grote revolutionair zijn lijkt me net zo groot als dat de lijkwade van turijn het zakie van Jezus bedekte, maar goed…), terug naar Havana gereden. We voelden ons net Super Mario. Een compleet lege 8-baans snelweg, met slechts af en toe een kuil, een geit of een kaasverkopende cubaan die je met 140 km. per uur moet ontwijken. Ik had alleen niet zo´n knopje om erover heen te kunnen springen.

De laatste twee dagen hebben we nog even van Havana genoten. We hadden een kamer bij een depressieve kerel (we moesten uit St. Clara pillen voor hem meenemen) in een ander gedeelte van de stad dan we de vorige keer waren. We hebben “El Coche” weer ingeleverd, een laatste Mojito gedronken, zowaar iets lekkerder gegeten in China Town en we zijn naar de film geweest. Dat is goed voor ons spaans dachten we, maar aangezien Babel (je weet wel, van die toren) over een stel marrokanen, een stapel mexicanen en een doofstomme japanse gaat was er weinig begrijpbare ondertiteling voor ons. Het mooist was dat af en toe de hele zaal in een deuk lag en wij elkaar aankeken en afvroegen of we iets gemist hadden….ja dus.

Ondertussen zijn ook veel meer foto´s geupload, dus jullie kunnen een  beetje beter beeld krijgen van wat wij de afgelopen weken hebben gezien.

Laatste verhaal dan. Op de foto´s zie je zo´n blauwe bus die getrokken wordt door een Truck. Dat is hier in Havana het openbaar vervoer. Die dingen noemen ze semi-officieel de “Kameel” vanwege z´n twee bulten (zie foto´s) . Een populaire lokale naam is de “Saturdaynight-movie”, aangezien een ritje met deze stamp- en stampvolle bussen alles bevat wat die films ook hebben, nl sex, geweld en vloeken.

Vamos a Mexico !

Eigenlijk wilden we nu op het strand liggen hier in Santa Lucia, maar aangezien het rotweer is hebben we internet opgezocht om te schrijven over de meest oostelijke plek op Cuba die we hebben bezocht; Santiago de Cuba!

Deze grote stad ligt naast de Sierra Maestra aan de kust en lijkt wat betreft de drukte veel op Havana. Via een man die natuurlijk wist te vertellen dat de weg afgesloten was en ons wel wilde helpen om de stad door te komen zijn we midden in Santiago beland. Niet in de Casa van de dochter van zijn tante die hij wel kende…blabla maar gewoon lekker ZELF! Zeker Joris kan er niet tegen met zulke smoesjes te worden meegelokt. Deze meneer hebben we, na natuurlijk uitgebreid het huis te hebben bekeken, lekker beteuterd achtergelaten zonder bonus…

De mensen waar we wel hebben gezeten, Aida en Ali, waren echt super. Een erg mooi en gezellig huis compleet met oma, hond Simba en een druk sociaal leven van waaruit we zo de gezellige pleintjes van Santiago oprolden. We hadden geluk, want het was internationaal Festival de Trova en dus gezellig druk met nog meer muziek dan normaal! Een beroemde trova {afro-cubaanse poetische muziek} zanger speelde in het theater met een scherm buiten waardoor wij op het plein onder het genot van Mojito mee konden genieten.

De dagen hier in Santiago hebben we een nederlands stel leren kennen; Peter en Liesbeth. Een paar honderd km verderop in het stadje Camaguey waar we nu slapen kwamen we ze gisteravond weer tegen! Wederom een gezellige avond!

We hebben al iets geschreven over de wegen hier op Cuba; de autopista {8 baans!} houdt halverwege het eiland op, letterlijk. De verdere redelijk grote wegen, carretera genoemd, zijn prima maar je moet ze wel weten te vinden…zo hebben we gisteren blijkbaar de alternatieve route van Santiago naar Camaguey genomen met een bijna lege tank… ja en dan kom je natuurlijk geen tankstation tegen!! Zo zuinig mogelijk rijdend, heuvels af in z’n neutral, zijn we gelukkig Holguin midden op de route ingerold en daar konden we tanken. Wel even spannend! Gelukkig reden we met 2 nieuwe voorbanden, gekregen in Santiago, nadat we voor de 2e keer een lekke band hadden. De eerste hadden we onderweg al verwisseld en laten repareren bij de poncheria in Las Tunas. Hoewel er weinig van de band over was heeft de beste man hem zo goed mogelijk gefikst. {iets waar ze in Cuba erg goed in zijn, fiksen, want ze moeten jaren met alles doen, nieuw is er nauwelijks} Toen we in Santiago weer een lekke band hadden, zei de meneer van het autoverhuurbedrijf dat de repararie van 1 band 2 dollar kostte, maar voor twee banden was het gratis en kwamen ze langs bij huis. Moesten we wel even in het spaans een telefoontje plegen en uitleggen wat het probleem was en waar we zaten. Joris bellen, gessoufleerd door Nienke met het woordenboek. Een uur later hadden we twee nieuwe banden.

Parkeren is hier ook mooi; voor $1 blijft een vrouwtje de hele nacht naast je auto zitten! Best stoer ook, onze witte “el Coche”, die overigens niet meer zo wit is, tussen gepimpte Lada’s en oude amerikaanse sleeën.

Hasta la pasta, Jorisjan en Nienke

Doe één eetlepel suiker, het sap van een halve limoen en een takje munt in een hoog glas. Kneus de munt met een lepel, voeg een handje ijsblokjes toe en voeg 5 cl witte rum toe. Aanvullen met spuitwater en even roeren.  Word je lekker doezelig van…

Eindelijk een verhaal want dat valt niet mee op deze 56k-verbindingen. Foto´s valt al helemaal niet mee maar we doen ons best!

Na een paar mooie dagen in Havana hebben we voor een lokaal jaarsalaris een coche gehuurd en scheuren we (als enige ongeveer) over de cubaanse snel…wegen. Onderweg pikken we zo nu en dan iemand op, want dat hoort hier zo, aangezien openbaar vervoer hier niet echt is. Wat wel een raar gezicht is, zijn de oude gele hollandse bussen met nog lijn 148 richting Spijkenisse er op! Je komt ze hier overal op Cuba tegen, evenals de oude amerikaanse bolides en gepimpte Lada´s.

Na Havana zijn we eerst een paar dagen naar Viñales geweest waar we ons voor het eerst aan salsa gewaagd hebben (okee na een paar Mojito´s dan Ook hebben we hier via een ontmoeting met een boertje een wandeling gemaakt naar tabaksplantages, droogschuren en een erg mooi uitzicht over het dal van Viñales. Onder het genot van een leeg jampotje met lokale (erg zoete) koffie en in ons beste spaans komen we langzaam meer te weten over het leven hier op Cuba.

Cuba heeft twee gezichten. Een door de staat opgetrokken Disneyworldfaçade van mooi geschilderde huizen, superluxe restaurants en gelikte hotels voor de toeristen, maar loop je de zijstraatjes in dan zie je iets heel anders. Kost een pizza in een restaurant 5 CUC (= 5 dollar), op straat kost een pesopizzaatje 5 pesos en dat is 20 dollarcent. Officieel niet voor de toerist bedoeld maar met wat moeite wel beschikbaar! Kleding, voedsel en andere basisbehoeften zijn hier wel verkrijgbaar, maar zeer beperkt en met heel weinig keus. Vanuit de staat is bepaald wat je per hoofd per maand krijgt zoals 250 gr. bonen, 1 rol pleepapier per dag, 1 wit bolletje per dag etc. De rest moet je via de informele markt zien te krijgen.

Na een tussenstop van 2 dagen aan het rustige strand van Rancho Punta (nog even en we hebben net zo´n kleurtje als de mensen hier) zijn we via de autopista en veel vragen, want richtingaanwijzers kennen ze hier niet, aangekomen in Trinidad. Dit is een heerlijk stadje. Schoon en met vriendelijke mensen zoals overal op Cuba. We overnachten ook hier bij de mensen thuis in de zogeheten “Casas Particulares”. Erg leuk om op zo´n manier het cubaanse leven van dichtbij mee te maken. Iedere ochtend een heerlijk ontbijt met fruit, brood, koffie en ei. Regelmatig eten we ook ´s avonds bij de mensen thuis, want variatie in de cubaanse keuken is in de restaurants niet te vinden! Varken, kip, rijst en bonen that´s it…

Vandaag Jorisjan zijn verjaardag op cubaanse wijze ingeluid: onwijs zoete taart die Nienke vanmorgen op haar hand door het halve dorp heeft gedragen zoals we veel mensen zien doen. Het is even zoeken, want etalages of uithangborden kennen ze niet. Gewoon vragen en kijken dan gaan er letterlijk deuren voor je open!

Voor zover even ons verhaal, bedankt voor alle lieve berichten. Meer foto´s volgen snel (hopen we ;-p )